برخلاف دوره هاي هخامنشي و اشكاني مدارك بسياري در دست است كه از رشد و توسعه موسيقي ايران در عهد ساساني حكايت مي كند.در عهد ساساني موسيقي يكي از هنرهاي ملي بوده كه به منتها پايه پيشرفت و ترقي خود رسيده است.قسمتي از موسيقي ما كه هنوز تحت تاثير موسيقي اروپايي قرار نگرفته،دنباله همان موسيقي عهد ساساني است و همان طور قسمتهايي از موسيقي عرب كه هم آهنگ با موسيقي ماست دنباله موسيقي ايراني است. هر دستگاه شامل يك پيش درآمد،آواز،تصنيف و رنگ است و همه اجزاء يك دستگاه يا مقام با هم مرتبط و هم آهنگ است.نواختن هر دستگاه در سازها كوك مخصوص به خود را دارد كه بايد آهنگ و احساسات ناشي از همان دستگاه را نشان دهد.در آيين مزدك موسيقي به عنوان يكي از نيروهاي معنوي شناخته شده و اين مي رساند كه موسيقي در زندگي اكثريت مردم نيز كم و بيش نفوذ داشته است. اعراب هنر موسيقي را از ايرانيان آموخته و با آميختن نواها و الحان دستگاههاي جديدي به وجود آورده اند كه اصول آن اقتباس از موسيقي ايراني است و به همين دليل موسيقي عرب به گوش ما غريب نيست و مطبوع طبع است چون ريشه ايراني دارد.اعراب موسيقي عهد ساساني را در قلمرو اسلامي ...